Ateş bu türkü Şiiri - Hamdi Oruç

Ateş Bu Türkü

İndim çeşme başına
O küçük köyde dev gibi bir sevda geldi başıma
Yazık oldu göz yaşıma
Ağlattı yıllarca
Ağladı bu fakir aşık on beş yaşında

"Bana gelsen ölür müydün acından"
Yari hatırlatınca ateş bu türkü
Dilimde o türkü bu gün

Ayrılık unutturmuyor seni
Bu fakir oğlanın dilinde o türkü
Ateş bu türkü
Bu gün
"Bana gelsen ölür müydün acından"

Fakirlik sur vuslata
Fakirlik kusur vuslata
Karşılık bulmadı sevgim
Fakirlik dur dedi vuslata

Bu gün
O kara sevda ateş ekiyor toprağıma
"Bana gelsen ölür müydün acından"

"Bana gelsen ölür müydün acından"
Bu ateşten türkü yıllardır dilimde
Fakirlik dur dedi vuslata
Yari hatırlatıyor ateş bu türkü
Vuslat sarayıma düştü yangın bu türkü

Aşkımız öldü ölümsüz kaldı bende bu türkü
Şiirlerim ölümsüz oldu fakir olduğum için
Beyazlığına bakamadım beyaz kağıda döktüm şiirlerimi
Verdiğin bütün sözler hepsi aklımda
Beyaz laleler gibi akımda
Ve okul tatillerinde koşarak dönerdim köyüme
Köy bir yana sen bir yana
Gönlünün güzelliği sermaye iki cihana

Sen bana ışık verdin adın Güneşti
Toprağım hala çiçekler uzatıyor sana
Dünyamda bir batsan bin doğdun Güneş
"Bana gelsen ölür müydün acından"
Bu türkü kaldı senden o türkü hala ateş
Şu fani dünyamda şu yalan ömrümde ölümsüz o gerçek
Hamdi Oruç