İnsanlık minik alevlerden oluşmuş bir deniz.
Dünya bir insanlar yığını,
bir minik alevler denizi.
Herkes kendi ışığıyla ışıldar.
Hiç bir alev öbürüne benzemez.
Büyük alevler vardır, küçük alevler de, rengarenk alev...
Kimi insanların alevi öyle durağan ki, rüzgarda bile savrulmaz.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta