sen ateştin,
bense bir ateşböceği çevrende kanat çırpan.
üstünde dans ettim beni yakmandan hiç korkmadan.
çünkü karanlık, daha korkunçtu senin sıcağından..
alevlerin deyse kanatlarıma;
ve tam ortasına düşsem sendeki yangının,
küllerim kor yüreğine huzur serpiştirir sadece.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




İnsan bu dünyaya harlara ateş böceği olup yanmaya değil, Kur'anın Nurlarına hadim olup, saadet-i ebediyeyi kazanmaya gelmiştir Soner bey kardeşim!
Bu hayat bizim değil ki, istediğimiz yerde onu heder edip harcayalım! Bu hayat; Hayy-ı Kayyum olan alemlerin Rabbi, Allah(cc)a aittir ve bize emaneten verilmiştir! Bu emanetleri mülk sahibinin istediği manada kullanmazsak, emanete hıyanet cezasını çekmeye mahkum ediliriz, maazallah!
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta