Ata bak nasılda süzülüyor ayakları havada kanatlanmış gibi
Üstünde biniciside yok gidiyor nerede kimbilir onun sahibi
Üstelik ağzındaki geminide almış azıya tutulamaz yok onun kimsesi
Hırsından ağzında köpük sürekli inip kalkıyor yorgunluktan burun delikleri
Neydi kızdıran onu bu derece yoran hırsından soluyan nefesini
Belli ki üstünden atmış kendini sürekli kamçılayan efendisini
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta