Ata bak nasılda süzülüyor ayakları havada kanatlanmış gibi
Üstünde biniciside yok gidiyor nerede kimbilir onun sahibi
Üstelik ağzındaki geminide almış azıya tutulamaz yok onun kimsesi
Hırsından ağzında köpük sürekli inip kalkıyor yorgunluktan burun delikleri
Neydi kızdıran onu bu derece yoran hırsından soluyan nefesini
Belli ki üstünden atmış kendini sürekli kamçılayan efendisini
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta