Asya Öztürk Şiirleri - Şair Asya Öztürk

Seni öyle bir yok sayacağım ki
Adını duyan kulaklar sağır edecem
Varlığını bilen hafızamı silecem
Bir şehir yıkılır gibi yok sayacam hayatımdan
Ne hayalin kalacak ne izin ne de cismin

İnsanlığın yavaş yavaş silindiği karanlık bir zaman tünelindeyiz.
Dostluk artık parayla ölçülür olmuş; sadakat, vefa ve saygı rafların tozlu bir köşesine kaldırılmış gibi. Gençlik, sokak başlarında ve kuytu köşelerde maddeye müptela esir düşerek her gün biraz daha tükeniyor. Bencillik, insanlığın üzerine çöken bir sis gibi, her yeri kaplamış durumda. Egomuza söyleyecek tek bir söz bulamıyorum; herkesin kendini dev aynasında gördüğü bir çağdayız.

Başarılı olanlardan gurur duyamayacak kadar kibirliyiz. Burnumuz öyle havada ki, sanki Kaf Dağları’nı kendimiz yaratmışız da dünyanın geri kalanına yukarıdan bakıyoruz. Ey insanoğlu… Nereye gidiyoruz? Bu bencillikle, bu öfkeyle, bu kibirle, bu yapay ihtişamlarımızla… Unuttuğumuz tek bir hakikat var: Ölümün gerçek olduğu, toprağın hepimiz için aynı soğukluğu taşıdığı ve sonunda herkesin aynı karanlığa gömüleceği.

İnsanoğlu…

Bu gece söndürdüm şehrin tüm ışıklarını
gök yüzünden topladım tüm yıldızları
avuç içlerimde, sanki sen varmışsın gibi
karanlığa anlattım seni

Gitme be sevgili
gidersen şarkılarımız susar
gidersen bu şehrin yağmuru durmaz
gözlerim gibi ağlar
gitme be sevgili

Ben nelerle başa çıkmadım
ne yokuşlardan ne kayalardan geçtim
üstesinden gelinmez sandığım
tüm zorlukları aştım da geldim

Ben nelerle başa çıkmadım
ne yokuşlardan ne kayalardan geçtim
üstesinden gelinmez sandığım
tüm zorlukları aştım da geldim

Şimdi kalbim kırık,
umutlarımı birer birer astım dar ağacına,
aşk sandığım yokluğunda kendi çöküşümü seyrettim.
Derler ki insan bazen kendi içine gömülür,

Susmayı Kız Kulesi’nden öğrendim.
Bir adaya benzedim, dokunmadan sevmeyi.
Kalabalığın ortasında yalnızdım.

İstanbul gözlerimde, hayalimde…

Özledin mi diye soruyorsun ya
oysa özlemin ılık bir rüzgar gibi içime akıyor
yüreğim yangın yeri şimdi
boğazımda düğümlendi sözler
sesin kulaklarımda gülüşün aklımda
yüzündeki tebessüm yüzüme vuruyor sanki

Yüreğimi incittiğin gibi
yüreğin incisin
Senin de yüzün
bir tebessüme hasret kalsın