Sensiz aldığım her nefes,
İçimi sızlatıyor,
Boşluğa savuruyor,
Yalnızlığa mahkûm ediyor.
Yokluğun, açık yaralarıma tuz basar gibi,
Cehalet, masumiyet değil,
Bir günahtır,
İzin verirse vicdanın,
Bencillikle taçlandır.
Ağaçlara dokunsun,
Canım yandığında
Korktuğumda, düşerken bile
Koşup yokluğuna sarılıyorum;
Yokluğunda bile sana sığınıyorum.
Rüzgâr sert esse inciniyorum,
Kendine kulak verdiğinde bile
Benim sesim düşer içine
Dirensen de boşuna
Kalbin benden yana atar yine
Ne kadar uzağa kaçsan da
Yanıyor yüreğim, ateşle dolu,
Sevdan mezarımda açılmaz çiçeğim.
Bir kabir; sessizdir, içinde mefta,
Benim için ölü, artık seninle sevda.
Ölen sevgime yakarım dua,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!