Sen bana baktıkça alevlendi
Sana olan aşkım.
Tut, bırakma sakın elimi
Tıpkı babamın sarıp sarmaladığı gibi beni.
Kalbimin sesini duyar mısın bilmem,
Varlığın döndürüyor başımı,
Kokun, erişilmez ufkumda saklı.
Teninse en büyük imkânsızlığım,
Ama hislerim çoktan dokundu sana.
Titriyor hislerim,
Kollarının eksikliği,
Yakar tenimi…
Dokunuşların yakarken tenimi,
Yokluğun boğuyor bedenimi.
Nedendir bu kıvranışlarım?
Bu sonbaharda geldi
Sensiz, kimsesiz.
Böylelikle her şey anlamını kaybetti;
Rüzgâr, yağmur, sararan yapraklar…
Hislerimden yoksunum bu bahar;
Cömertçe sunduk her şeyimizi,
Bedel bekleme toprak, adadık benliğimizi.
İzin verme haine, dokunmasın masumiyetine,
Biz ezelden beri dost bildik birbirimizi.
Türk şerefini Gara katliamında
Namusu ithal ettiği din kardeşlerine,
Hayallerini enflasyona,
Onurunu Yenikapı’da, özgürce sallanan
paçavralara armağan etti.
Milliyetçiliği yüreğinden büyük olan
Selam olsun sana,
Türk milliyetçilerinden,
Türk gençlerinden.
Bilmezsin büyüklüğünü;
Unutamadım işte seni…
Kollarında ölmek isterdim oysa.
Biraz daha içten sarabilseydin beni,
Belki gerçekten orada bırakırdım nefesimi.
Okumak isterdim sana yazdıklarımı,
Sen ki beni…
Aydınlığın ortasında karanlığa boğdun,
Gündüzlerimi geceye çevirdin.
Nefesim uykusuzluğuma karıştı,
Kalbimdeki acı tüm bedenime yayıldı.
Hiç kimseye acımadı içim,
Yalnız sana kırıldı.
Yalnız sana tuz buz oldu,
Sadece sana ait olduğundan mıydı?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!