Sürükledi ardından, Resulün ayak izi,
Ulaştığım yerdeki; Karani’dir Karani.
Birazcık araladım, gizem içinde gizi,
Sırdaşlıkta gördüğüm, Yemani’dir yemani.
Kutsal Hıra dağından âleme gün doğunca,
Karanlığı, zulmeti, Vahi nuru boğunca,
Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Devamını Oku
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta