Asrın saadetiymiş bendeki varlığının adı, ben bilemedim.
Göğsün döşekmiş bana, sıcacık sevgini hissedemedim.
Bir tebessümün yetermiş, ruhumu, dünyamı aydınlatmaya.
Bir bakışına ölürüm, yoluna kurban olurum diyemedim.
Gül'ün aşkına, bülbül'ün ötüşü gibiymişiz meğer biz seninle.
Sen kokmuşsun misk-i amber gibi de, ben konamamışım dalına.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta