Gölgen karışıyorken gölgeme koyu ve sessiz
Üşüyen mevsimlere güneş doğar.
Bilirim ki evrende merkez sensin,
Ay sende batar sende doğar.
Son üç sayfadaki kitabın heyecanı,
Her sana dokunuş tarifsiz ki anlamlı.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta