Gölgen karışıyorken gölgeme koyu ve sessiz
Üşüyen mevsimlere güneş doğar.
Bilirim ki evrende merkez sensin,
Ay sende batar sende doğar.
Son üç sayfadaki kitabın heyecanı,
Her sana dokunuş tarifsiz ki anlamlı.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta