Aşkına yenildim Şiiri - Tolgacan Yıldız

Zaman hiç durmadan ilerler mi dersin?
Durmasını dilerdim senin kollarında.
Sevgini gözlerinde gördüğüm vakitler geri gelir mi dersin?
Beklemekle geçiririm ömrümü senin yollarında.
Mutluluk senden uzakta mümkün mü gelsin?
Olmayı dilerdim her an yanında.
Uyandığımda nefesini duymam belki zor artık,
Şimdi aldığım her nefes bana zulüm mü gelsin?
Aşk dilenirim senden, şimdi ruhum bitap, fersiz;
Aşkını esirgersen eğer, geçer mi günlerim dertsiz?
Daha nice sabahlar eğer uyanırsam sensiz,
Günlerim, kalabalıklar içinde gecelerden sessiz.
Sesinin tonunu bir gün unutursam eğer,
Ruhuma verdiği huzuru da unutur muyum?
Yüzünün kıvrımlarını unutursam ne sahteymiş sevgim meğer!
Peki, sana yeniden dokunmanın umuduyla kendimi avutur muyum?
Bir "gel" desen kilometreler aşar gelirim yanına,
Saçlarının rüzgârında kuş olur camına konarım.
Almazsan beni içeri, seni son kez göreceğim ya, olsun varmayayım yanına,
Gözlerine bakarım son kez, aşkınla donarım.
Sensiz günlerim yorucu, geceler uzun ve dolu hüzün,
Ben çevreme yine de mutlu görünüyorum.
Avuçlarımı yeniden doldurur mu yüzün?
Düşündükçe inan binbir parçaya bölünüyorum.
Sevdana hasret, ben sana divaneyim,
Ay güneşe kavuşmaz ama sana kavuşma umudu yüreğimde dursun.
Bir kere gülsen sarhoş olurum dudaklarında, neyleyim?
Güneşim, sen doğarken ben batarım, esirgeme sıcaklığını, yüzüme vursun.
Çok savaştım uğruna, senin için delirdim,
Aşkla bağlıyım ben sana, ebediyen seninim.
Bir daha aşkı bulamam, çünkü aşk deyince yanında belirdim.
Güzelim, bir tanem, huzurum, gelmeyen saadetim, sevgilim; ben senin bana olmayan aşkına yenildim.