Bir dokundun bana, dedin ki: “Bu aşk.”
Yandı içim.
Ne kibritle tutuşturulmuş bir ateşti bu
ne de tesadüfün kıvılcımı…
Bildiğin tutku işte!
Tenime değdiğin an
bedenimi sardı, köklerime indi.
Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta