Aşkın Sesi Şiiri - Mustafa Koçer

Şiir Yarışması
Mustafa Koçer
47

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Aşkın Sesi

Seni sana sorgulatan endişelerden sıyrıl
Sırra kadem bastı bütün akıl
Ezdiriyor taşı taşla
Sokaklar dolup taşmış ölü başla
Durmaz eskimiş yüzde gençliğimin tebessümü
Köşe başında pusuya yatmış çeşme
Tanınmamak için çeviriyorum yüzümü
Kıvrıla kıvrıla su düşüyor peşime
Duvarlara yazdığım isminden kalan bir harf
Üç beş köpek çöpleri deşelerken
Rüzgar usul usul paçalarıma atıyor zarf
Kavuşuyorum aniden toprağa sendelerken
Etraf kararıverdi gözüm şimdi ellerim
Bir odada geziyorum duvar duvar
Dakikalarca yürüdüm yine aynı yerdeyim
Ortasında beyazlar içinde biri var
Sureti tanıdık geliyor eski bir resimden mi
Boynunu bükmüş topaç gibi dönüyor
Çaresizce bağırıyorum duymuyor sesimi
Sanki bildiğin ayakta uyuyor
Bitkin düştüm sırtımı dayayıp izliyorum
Rüyada değilsem öldüm burası mahşer
Gözlerim yoruldu kapanıyor uyuyorum
Nefes alıp veriyor yanımda bütün güller
Biraz önceki yer değil mi burası
Etrafımda dolanan beyazlar içinde onlarcası
Tam ortalarındayım üstümde serin bir ışık
Anlamakta zorlanıyorum aklım karışık
İçimde korkudan endişeden eser kalmamış
Bende dönüyorum etrafımı kelebekler sarmış
Sıyrılıyor üstümden ağır ağır keder elbisesi
Kulaklarımda yankı yapıyor Aşkın Sesi

Mustafa Koçer
Kayıt Tarihi : 20.3.2021 08:46:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!