Umut Kaplan Şiirleri - Şair Umut Kaplan

Burjuva Artığı
Süslü kontes havaların fena patladı, yalanların elimde birer suç kanıtı,
Gözümün önünde tezgah kurdun, patladı senin o burjuva ahlakının sigortası.
Her lafın ucuz bir uydurma, vaatlerin sanki çöp tenekesi seçim broşürü,
Aşkı bitpazarına düşürdün resmen, kuruttun içimdeki o devrimci kültürü.
Onurlu bir insan gibi söz vermiştin oysa, ama o boyan çok tez döküldü,

Diyalektik Bir Karabasan Üzerine Manifesto
Eğer her bir lokma metabolik bir yabancılaşmaysa boğazımızda
Ve hegemonik terörün panoptikon gölgeleri
Her gece kuşatacaksa proleter uykularımızı
Varsın infilak etsin bu köhne burjuva nizamı
Yıkılsın üstyapının ürettiği o mistik öte dünyalar da!

Dudağında ucuz bir mülk gibi taşıdığın o yalanı
Aşka ve emeğe ihanet ettiğin o sahte talanı
Şimdi birer birer dikiyorum karşına
Çiğnediğin sözler, kurduğun barikat gibi duruyor yoluna
Sen ki her kıyıda bir liman, her rüzgarda bir yelken
Sen ki her vitrinde bir süs, her piyasada bir alıcı

İlk zorda arkana bakmadan gidecek kadar korkaksın
Tutulmayan boş sözlere, sahte baharlara öyle alışmışsın ki
Keşke diyorum, keşke hiç çalmasaydın kapımı
Keşke dokunmasaydın o temiz, o çocuksu umutlarıma
Oysa ne çok inanmıştım gözlerindeki o yalancı ışığa

İlk Fırtınada
İlk zorda arkana bakmadan gidecek kadar korkaksın
Tutulmayan boş sözlere, sahte baharlara öyle alışmışsın ki
Keşke diyorum, keşke hiç çalmasaydın kapımı
Keşke dokunmasaydın o temiz, o çocuksu umutlarıma
Oysa ne çok inanmıştım gözlerindeki o yalancı ışığa

Hatırlar mısın o ilk günü, o delice sevmenin baş döndüren şafağını?
Can cana nasılda onca zorluğa rağmen inatla, pırıl pırıl bir nehir gibi akmıştı.
Hani bir yoldaşlık sözümüz vardı; omuz omuza verip sonsuz maviliğe sığınacaktık,
Kolektif bir inançla, o geniş gökyüzünü bir özgürlük bayrağı gibi taşıyacaktık kalbimizde.
Bir delinin inancıyla fısıldardım hep kulaklarına, hatırlar mısın?

Siperde Kalan Son Şarkı
Gözlerindeki o dinmeyen fırtınaya sığınarak söylüyorum sevgilim;
artık bu kokuşmuş düzenin ne kavgasını taşımak geçiyor içimden ne de yükünü.
Tarihin bu en karanlık, bu en hileli saatinde,
ölüm bile temizleyemezken pazar tezgahlarında satılan kirli vicdanları,
ben sadece senin göğsüne mülteci olmak istiyorum.