Aşkın İftar Sofrası

Aşka hep bahanelerin var senin
Varlığındaki yokluğa suskunluklar biriktirdim
Yangın yeri can evim
Dilimde söylemekten bitmiş tüyler var benim

Aklım ile kalbimin cenginde
Yaralanmış mısralar
Yere düşüp bir daha kalkamamış dizeler
Her gece ay safağı sökmeden
Yorgun düşer mürekkebim
Deli dolu iken artık sadece doluyum
Sen ol aklı selim…

Sen olmayı ver benim gibi derbeder
O şarkı çalmasın…
Kirpik tanelerimin arasındaki mesafeye
Gel gitli düşüncelerimden sızan
Birkaç vapur kalkar her gece, olmaz hani; bilirim ya
Aklın bende kalmasın

Aç oturup aç kalktım
Aşkın iftar sofrasına
Oturduk ya bir kere, hesap geldi önüme
Bedelini ödedim tek kalemde…
Kalkarken birkaç can kırıntısı bıraktım
Adettendir diye…
Hesabı alan bakmadı bile yüzüme
Boşuna dememişler
Anlamaz tok açın hâlinden diye…