Asılsın bu gece aşkın fedaileri,
Vurulsun kelleleri…
Yıkılsın sevdanın bütün kaleleri…
Hangi sözün çileden çıkarmadı ki beni,
Hangi gecelerde ağlamadım…
Ben beni bildiğim günden beri,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




"Aşk" , "Işk" kökünden türetilen bir kelime olup mana olarak da, sevenin sevdiği kişiyi -tıpkı sarmaşığın kendisine payandalık yapan fedakar ağaçlara yaptığı gibi- severken boğup öldürmesi demektir.
"Sevda", yen dilde ve lisan-ı tıp'ta adına "Melankoli" denilen çok tehlikeli bir akıl ve ruh hastalığının eski dildeki adıdır ki, daha ziyade "kara sevda " diye tesmiye edilir.
Rabbim, her ikisinin de şerlerinden ari ve beri kılsın amin!
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta