Cok yorgun siir yazilmaz.
Ve cok yorgun yogunluguda, dardir duygunun.
Ama icimizde, kirletilmemis beyazliklarda akiyor iste birseyler.
Öyle diyelim.
Akiyor ve alip götürüyor, beni yine hic bilinmeyen duragina askin.
Hani o gecmiste, bizi bizden alan ve götüren, belkide su an bizim icin cokda olagan ve yapay olan asklara ve sevgililerine.
Hani o dilimizden düsürmedigimiz sözlere, acemi sevislere, yeniden yaratildigimizi ve yasamdan müthis bir zevk aldigimizi sandigimiz, günlere, saatlere.
Sende; ben, kutba giden bir geminin sergüzeştini,
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine
Devamını Oku
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta