Aşkın aldı benden beni
Bana seni gerek seni
Ben yanarım dün ü günü
Bana seni gerek seni
Ne varlığa sevinirim
Ne yokluğa yerinirim
Aşkın ile avunurum
Bana seni gerek seni
Aşkın aşıklar oldurur
Aşk denizine daldırır
Tecelli ile doldurur
Bana seni gerek seni
Aşkın şarabından içem
Mecnun olup dağa düşem
Sensin dünü gün endişem
Bana seni gerek seni
Sufilere sohbet gerek
Ahilere ahret gerek
Mecnunlara Leyla gerek
Bana seni gerek seni
Eğer beni öldüreler
Külüm göğe savuralar
Toprağım anda çağıra
Bana seni gerek seni
Cennet cennet dedikleri
Birkaç köşkle birkaç huri
İsteyene Ver anları
Bana seni gerek seni
Yunus'dürür benim adım
Gün geçtikçe artar odum
İki cihanda maksudum
Bana seni gerek seni
Kayıt Tarihi : 13.11.2000 22:13:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




ne güzel anlatılmış.
Saygılar.
Evet ama bu şiir sadece... insanlara biraz olsun kendini anımsattıysa ne alâ dediğimiz türden bence. Hz. Adem efendimiz bunu yazmamış olsaydı, kendisinin çamurdan yaratıldığı çamurla veya bugün aynı satırı okuyarak biz topluca bir yere varamazdık. Cennet de hepimiz için bu demek yine de bir noktada, bu dünyadayız hepimiz. Hepimiz de insanız. Biz şimdi kendileri orada yokmuş bu eserleri ilk kez duymuşlar gibi yapma hakkına sahip değiliz. İnsan bir peygamberi diğerinden fazla sevemez ama ilim sahibi olmaya gelince o konu da öyle olur. Yani özel olur. Tartışılamaz hale gelir. Bu kadar konuyu aynı satırdan okumak neye yarar cennette bir çamur bile değilsek. İnsan olarak iyi niyetle ve en yüksek değerlerle bakılmayan her eser toplumlar için kayıp olmuştur bu aynı nedenle okursanız. Çünkü biz aynı şeyi düşündük ve herkes kendi yoluna gidiyor demenin yolunun sanattan geçtiğini unutmamak zorundayız. Özellikle de bu devirde. Aslında bizi bir gören varsa evrende, milyarlarca nedenimiz yok bunu anlamak için. Siz veya biz, alim de olsak okuyunca daha masum olamazsınız bu şairden, onu demek istiyorum sadece.
TÜM YORUMLAR (65)