Aşkı Ferman Şiiri - Mevlüt Bektaş

Kızıl bir harman sabahında.
Buğdaylar döküldü başakların sağrısından.
Yokluğunda öğütüldüm aşk değirmenlerinde.
Ateşe atıldım, İbrahim’i şehirde.
Kavrulmuş yüreğimde can suyu.
Gülü zar bahçelerinde, rengarenk gülce gözlerin.
Yıldızları söndürdüm, meltem rüzgarlarıyla saçlarında.
Dilimde geceden kalma bir mayhoşluk.
Uzak diyarlardan ve acı bal tadında.
Katar katar kervanlarda sensizlik yüküm ağır.
Sevgili son sitem, bu son kahır.
Aşk halince yazıldı satır satır.
Cümlelerin içinde, ben kalmadı.
Sayfalara sığmadı adın.
Kayıp bir şiir gibiyim mısralarımda.
Gönlümde okuyacak derman kalmadı.
Çekildi ipim, aşkı fermanda.
Bende seni unutmaya mecal kalmadı.
Aşk gitti uzak yollara, kalanlardan başka ölen olmadı.