bakışın çivisine bastırıp gözleri
duyguları askıya almalı
yürek pompalamakla meşgul
damarlardan akan gözyaşlarını
ten kirli renklere bulaşmakta
hüzün dillerde ahenksiz enstrüman
cinnetin tınısı cennetten uzak
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta