Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Şiiriniz sayfanızda güzel bir değer bulmuş.
Gönül sesinizi beğenerek selâmladım.
Her şey gönlünüzce olsun Sn Ali Kemal Tavukçu Üstat
En derin saygılarımla...başarılar dilerim,
Şen ve Esen kalınız her daim
"Ne oldu bu millete?"
Soru!
Genişletilebilir daha da...
Sahiller, sınırlar!
Ya vicdanlar?
Döner miyiz yeniden, maziye!
Zor da olsa, evet...
Başka yol görünmüyor, çünkü...
Tebrikler düşünen şiire Ali Kemal Bey, Kardeşim...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta