Aşka Okyanus Şiiri - Sevgi Gül İlkan

Ayrılık depremine sallanıyorum
Ayakta durmakta zorlanıyorum
İçten içe yıkılıyorum
Kendimi asfaltlara vuruyorum
Eminönü Sirkeci'ye dağılıyorum
Kalabalıklar arasındayım
Öyle pis sarhoşum
Sevmeye rezil rüsvayım
Aşkı haykırıyorum
Beni bir ben dinliyorum
Sevdiğime sarhoşum anlatamıyorum
Kendimi unutmayı diliyorum
Bendeki O'nu bulmayı istiyorum

Aşağıdan bir kadın geliyor
Nereye yetişmeye çalışıyor
Yürümüyor sanki uçuyor
Kanatlarında kül döküyor
Aşka gül mü döküyor
Yağmur bir tek üstüne mi yağıyor
Ruhundan aşk akıyor
Nasıl da tanıdık geliyor
Bana doğru yaklaşıyor
Kalbim kalp gözünü görüyor
Yanımdan geçip gitmek üzereyken
Gözlerimi gözlerine diktim
Ben de sevdim
Ben de sevdim
Ben de sevdim!
Biz de ayrıldık! diye haykırıyorum
Neden? diyorum
Şaşkın bakışlarından cevap istiyorum

Birkaç dakikalık bakışında
Bir kitap bitiriyorum
''Aşkı içmişsin
Kendini bulmaya yollara düşmüşsün
Bırak herkes seni pis sarhoş bilsin
Buğdayın hikayesini bilirsin
Aşka ekilip biçilmişsin
Ruhuna aşk giydirileceksin!
Aşk vuslattan ibaret değildir
Vuslat, aşk denizinde gemidir
İçindeki çiftin ebatı bellidir
Aşka aşık okyanusun kendisidir!..
Sen aşk sarhoşu
Seni kınayanlar dünya sarhoşu!..''

Nasihat etmedi
Kalbinden merhem bıraktı
Hızlıca uzaklaştı
Şiir adımlarına
Yollar dizeydi
Aşka derya denizdi
Kâh yerde kâh gökteydi...