Nefretim öylesine büyüktür ki anlatamam,
İçimde ki sıkıntıyı hiç kimseyle paylaşamam,
Hederimle dirilen,öfkemle ediyorum kehanet,
Son sözde başladı,nazımla aşk-a ihanet.
Günlerimiz geçti,ser sefil yokluk içinde,
Sevgi yoktu,kalbimizin derinliğinde,
İçi boşserüven,emeğimiz metanetle,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




çok güzel bir şiirdi.. tebrikler..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta