rüzgarın saçtığı gül kokularıyla ve bütün çiçekleri alıp koynuna
yaz kış deme sen aşka doğru ilerle
yalanlar kanatsın yüreğini, ağlatsın gözlerini, varsın;
var göz kapakların, yansın kanlaşsın
bu acılar hissettirmez sana derin yalnızlığını
kızıl ellerinden bırakma saklı umudunu,
omuzlarında tüy gibi taşı aşkın bu ağır yükünü
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta