Demir almak zamanı geldi mutsuzluk limanından.
“ya beni adam gibi sev, ya da çek git hayatımdan” demiş bilinmeyen bir aşık.
Adı konmuş ayrılığın bir kere silinmeyen kadere…
Ne sessizce ağlamanın, ne de seni içimde yaşatmanın bir anlamı yok artık.
Özgürlük dene yerdeyim bir kuş gibi…
Aşkın gözünü bu kadar kör eden ne ki?
Neden pırpır atarmış insanın kalbi?
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta