Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Adam
Mutlu... Düşünmemişti
Gülümseyerek 'hoşçakal' derken
Eski bir aşkın kıvılcımına sarılarak
Bir hayatı
Bilemez ki nasıl kanattı..
tarih... her an her yerde yaşanılabilen...
GİDEN ARKASINDA NASIL BİR YÜREK KANATTIĞINI BİLSEYDİ ZATEN GİTMEZDİ...AYRILIKLARIN HER OLACAĞI YAŞAM AMA KEŞKE KANAYAN YARALAR BIRAKMASSA...
FON MÜZİĞİYLE OKUDUKÇA DALDIM YÜREK AYRILIKLARINA..EMEĞİNİZE SAĞLIK..
EY SEVGİLİ(Asker Ocağından Nidalar)
Sevda,hasret,sıla….
Özlem,gurbet….
Ve de nice duygu yüklü
Türküler söylenir
Ağıtlar yakılır
Mahzun ve yanık dillerde
Bu ocakta.
Her an ve her dem
Seni onlarda ararım
Ey sevgili…
Burada duygular
Gök kuşağı misalidir.
Her sesi her renk
Bir duygu taşır.
Sinelerdekini ise
Allah bilir sevgili!...
Ey sevgili
Mahzunlaşır yüzler burada
Eller ayaklar nasır tutar
Nöbet dönüşü gözler
Patlak ve uykusuz.
Yatağa hasret olur…
Ey sevgili
Sessizliği göremesin buralarda
Ter kokar
Küf kokan kapalı ve
Büyük koğuşta.
Her ranzadan bastırılmış duyguların nidasını duyarsın
Kimisinde özlem
Kimisinde ise siteeeem…
Ey sevgili!
Gece uyku tutmasa
Ateş yüklü gözleri,
Bir sigara tüttürü verirsin
Aynada ana bakana
Ayna anlar kendisindekini
O da tüttürür dumanı
Asker ise,
Yelkeni açmıştır
Uçsuz bucaksız hayallere…
Ey sevgili!
Burada günler uzun geçer
Meşakatli ve de sitemli.
Geceler ise efkar kusar
Buram buram tüten
Sigara dumanlarında.
Bazen de iki damla göz yaşında…
Bunlar Süreyya sağnağında
Sahibini arar
İşte o zaman o an….
En temiz
Bilinmeyen kelimeler mırıldanır
Sessizlik ve de
Sensizlikler diyarında…
Ey sevgili be!
Uykusuz gecelerde
Mahzenin olur bazen ranzan
Nöbetçiyi gardiyan
Karanlığı kabus sanırsın
Ve derinden bir ahhh!
İki damla göz yaşı
Kendine ve
Kavuşamadığın hayallerine
Sessiz ve sitemli…
3 Mart 2003 Balıkesir
1:16(110.ranza)
tebriklerim güzel şiire...sevgiler.
Aşk Yarasına Mutluluk
Uzanır bir el önce
“Düşlerinize ben geldim
kapayın...
kapayın sakın açmayın gözlerinizi
o zaman görürsünüz
tanışacağız orada
yalnızlıkların esaretinde
mehtaptı kara geceme
aydınlığa inat
inadına...
üşüyen yüreğimi ısıtan
yalnızlığıma sarılarak
umutsuzluk içinde
ve
ellerimde ansızın
saklandığım bu yürek
bu yürek
bak! .. bak senin
bir gönül esintisinde
'bekliyorum”
bekliyorum... dedi adam
Kadın...
Dolunaydı
Gece kara saçaklı
Sıkıştı yürek satır aralarına
Bir müzik... hüzün
bir şiir... hasret
Hiç tutunamadığı bir harfe
Kaydıkça kaydı
Uçurumlarına feryat
Fısıltılar kulağına
Yakalandı sonbaharına
Çekilirken hüzünlerinden
Ve
Bir sabah
Eski aşkın kıvılcımı
Yeniden uyandı... yıkıldı kadın
Hazırladığı bavuldu ayrılığa
Birkaç yara
Bu yara... derin yara
Tam aşka koşarken
Şimdi! ..
Şİmdi zamanımıydı
Dipsiz uçuruma baktı
Düşendi ömrü
Ellerinde kalbi
Kanatırken ruhunu
Kimse anlamadı
Anlamadı tebessümlerini
Tebessümleri bahtınaydı
Geçmişe dönerken
Adam
Mutlu... Düşünmemişti
Gülümseyerek 'hoşçakal' derken
Eski bir aşkın kıvılcımına sarılarak
Bir hayatı
Bilemez ki nasıl kanattı..
tarih... her an her yerde yaşanılabilen...
Aydan
*****
Yazamıyorum .. Hissederek okdum şiirini yüreğine emeğine sağlık .. yine harfleri konuşturmuşsun canım .. kutluyorum seven yüreğini.. yorumu sonra eklerim uzun zamandır şiirlere bakamıyordum biliyorsun ülkem durumlarını bugün biraz şiir bahçelerini geziyim iyi olur dedim .. şiirini buldum ..
sağol yazan ve paylaşan yüreğe selam olsun ..
sevgiler tam puan .
Bu güzel şiir de apayrı bir zevkle okunabiliyor.
herşeyden önce çok nefis bir manzara resmi insanı şiirler , düşler evrenine alıp sürüklemekte.
Sonra tekrar şiire dönünce daha da anlam kazanıyor bu güzel dizeler zihnimizde.
O adam ve o kadın her gün günlük yaşamımızda karşımıza çıkıveren tiplemelerden birileri.
ama her ikisi de birbirini tam anlayamıyor, içinde kopan fırtınaları hissedemiyor ve belki bu ayrılık da ondan.
ama teması ne olursa olsun onları anlatan bu güzel dizeleri zevkle okudum ve puanladım.
Bu başarılı çalışmanızdan dolayı siz şair dostumu kutluyor. Güzel şiir okuma zevkini tattırdığınız için teşekkür ediyorum
çok güzeldi, yüreğiniz daim olsun
tebriklerimle
Hep böyle oluyor değil mi sevgili dost;
Hep mutlu olduğumuzu sandığımız anlarda, biryerlerde
bir tarafımız kanıyor.
ve tükeniyoruz
mutluluk çiçeklerine aldanıp
kan revan içinde.
ellerimde ansızın
saklandığım bu yürek
bu yürek
bak! .. bak senin
bir gönül esintisinde
'bekliyorum”
bekliyorum... dedi adam
duygusal akıcı bir şiir tebrikler candan
Kadın...
Dolunaydı
Gece kara saçaklı
Sıkıştı yürek satır aralarına
Bir müzik... hüzün
bir şiir... hasret
Hiç tutunamadığı bir harfe
Kaydıkça kaydı
Uçurumlarına feryat
Fısıltılar kulağına
Yakalandı sonbaharına
Çekilirken hüzünlerinden
Hazin bir aşk öyküsü... Dokunaklı... Tebrikler. Sevgiler...
Adam
Mutlu... Düşünmemişti
Gülümseyerek 'hoşçakal' derken
Eski bir aşkın kıvılcımına sarılarak
Bir hayatı
Bilemez ki nasıl kanattı..
Bazı aşkların hazin sonu
güzeldi kalemin daim olsun
şiir dostu selam ve dua ile tebrikler
Bu şiir ile ilgili 82 tane yorum bulunmakta