Bulutlar ağlıyordu bir çocuğun iç çekişleriyle.
Toprak katmanlarınca derin hayatıma civa içirilmiş sanki.
Dünya kalbinde yan yattı ağırlığınca,
Uzaktan yelkeni yırtık gemiler geldi,
Gemiler gitti yalnızlığımca.
Gemiler ki seni hiç bilmedi...
Aşktı yüklendiğim hayattan ağır!
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




bir kalamarın kolları sarsın seni...
şiir okyanus kıyıdan uzaklastıkça derinleşen...
basarılar dilerim arkadasım ....
yürekten gelenleri yürekten kutlarım muhabbetle
çok beğendiğim aşk serisi devam ediyor...tebriklerimle tam puan +ANT umarım herkes okuma fırsatını yakalar
Yürekten tebrik ediyorum. bAşarılı bir şiire imza atmışınız. Saygılarımla.. Celâli
Bir nokta:
Kırılan direktir, yelken değildir..zehre bulanır o..
Uzaktan yelkeni yırtık, direği kırık ,
Gemiler geldi yalnızlığıma ortak
Aşktı yüklediğim hayattan ağır;
Götür, okyanuslara bırak!
Şairin şiirine dokunmak istemem ama burayı böyle okumak istedim nedense... Kutlarım.+10
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta