Aşk VII Şiiri - Nazmiye Kayar

Nazmiye Kayar
195

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Aşk VII

Yağmur bulutları gibi kabarıyor içimde,
Ayaza kesmiş sabahlar.
Çakıl taşlarını topladım,yığıldım.
Beethoven'in bilmem kaçıncı senfonisi uyandıramadı beni.
Meşin bir kırbaç şakladı sonra,
Sarsıldım.
Dört nala atlılar geçiyordu,
Yıldızlar,önüne katılmış,
Tozu toprağı yutmuş ayın kulağına fısıldadığım masal
Geceleri sarhoş etmiş meğer!
Geceler bilmiyor artık yaraya neşter nasıl vurulur.
Bu derin kesikler boşuna değil,
Suya gömüldüğüm gün ahtapotlar sarıldı saçlarıma,
Yosunların zehirini içtim.
Yerin bilmem kaç kat derinliğinde ki magmaları koydular yüreğime
Korun rengine büründüm.
Binbeşyüz sene yandım Hindistan'da bir tapınakta,
Küllerimi toplayıp Ganj Nehri'ne savurmadılar.
Kafatasımı vurup,parçalamışlar;
Sana bulanmış kemiklerimin artan bir avuç tozuyla,
Kuzeyde bir şehrin ıslak kaldırımlarından geçtim ağır aksak,
Hırçın dalgalara savruldum;
Hiç kimse yüzme biliyor musun diye sormadı.
Oysa rüzgar alıp götürüyordu tutsak gündüzleri,
Dalgaların yorduğu bir vapurun tuzlu ağzından içiyordum
Bütün şiirlerimi.
Ellerim sana uzanıyordu hiç durmadan.
Ellerim seni biliyordu.
Bu yüzden vurdular bir kartalın gözleri önünde.
Aşk,acıyla yaşıyordu
Ve ben hiç durmadan büyüyordum...

(İstanbul - 11 Eylül 2009)

Nazmiye Kayar
Kayıt Tarihi : 11.9.2009 14:08:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Sabriye Babaoğlu
    Sabriye Babaoğlu

    Hırçın dalgalara savruldum;
    Hiç kimse yüzme biliyor musun diye sormadı....
    oysa sevgili biliyordu yüzemediğimi :(

    Cevap Yaz
  • İbrahim Yılmaz
    İbrahim Yılmaz

    Aşk VII

    Yağmur bulutları gibi kabarıyor içimde,
    Ayaza kesmiş sabahlar.
    Çakıl taşlarını topladım,yığıldım.
    Beethoven'in bilmem kaçıncı senfonisi uyandıramadı beni.
    Meşin bir kırbaç şakladı sonra,
    Sarsıldım.
    Dört nala atlılar geçiyordu,
    Yıldızlar,önüne katılmış,
    Tozu toprağı yutmuş ayın kulağına fısıldadığım masal
    Geceleri sarhoş etmiş meğer!
    Geceler bilmiyor artık yaraya neşter nasıl vurulur.
    Bu derin kesikler boşuna değil,
    Suya gömüldüğüm gün ahtapotlar sarıldı saçlarıma,
    Yosunların zehirini içtim.
    Yerin bilmem kaç kat derinliğinde ki magmaları koydular yüreğime
    Korun rengine büründüm.
    Binbeşyüz sene yandım Hindistan'da bir tapınakta,
    Küllerimi toplayıp Ganj Nehri'ne savurmadılar.
    Kafatasımı vurup,parçalamışlar;
    Sana bulanmış kemiklerimin artan bir avuç tozuyla,
    Kuzeyde bir şehrin ıslak kaldırımlarından geçtim ağır aksak,
    Hırçın dalgalara savruldum;
    Hiç kimse yüzme biliyor musun diye sormadı.
    Oysa rüzgar alıp götürüyordu tutsak gündüzleri,
    Dalgaların yorduğu bir vapurun tuzlu ağzından içiyordum
    Bütün şiirlerimi.
    Ellerim sana uzanıyordu hiç durmadan.
    Ellerim seni biliyordu.
    Bu yüzden vurdular bir kartalın gözleri önünde.
    Aşk,acıyla yaşıyordu
    Ve ben hiç durmadan büyüyordum...

    (İstanbul - 11 Eylül 2009)

    Nazmiye Kayar


    nazmiye hanım ;

    o sevgiliye hasret bağlamında aşkımızı ve
    sevdamızı anlatan mükemmel çalışmanızı beğenerek okudum..

    kutlarım saygın kaleminizi..tam puan 10..akçaydan selam ve saygılarımla...ibrahim

    Cevap Yaz
  • Gökhan Şirin
    Gökhan Şirin

    son dizeler etkili olmuş yüreğine sağlık

    Cevap Yaz
  • Kenan Ziya Akbaba
    Kenan Ziya Akbaba

    Nazmiye hanım kıskandım şimdi şiirinizi güzel imgeler var.Tebrik ederim

    Cevap Yaz
  • Ünal Kar
    Ünal Kar

    harika bir yürek akıntısı...

    anlamı anlatımı ve dili ile başarılı bir çalışma...

    kutluyorum...

    Cevap Yaz

TÜM YORUMLAR (5)

Nazmiye Kayar