Aşk ve adamlık Şiiri - Bager Bey

40 su ile yıkasan aklanmaz, karakteri bozuk insanlar tanıdım ben.

Dün deliler gibi sevip, bugün başkasının koynunda terleyen insanlar tanıdım ben.

Edepsizliğini aşkından üstün tutup, "Sen sevdadan ne anlarsın?" diyen insanlar tanıdım ben.

Aşkı tende, bedende sanıp; daldan dala konanları gördüm ben.

​Kendini Leyla sanıp, birçok Mecnun'u harcayanı gördüm ben.

Etek giydirsen yakışacak adamlar tanıdım ben.

"Deliler gibi seviyorum," deyip çölü görünce; eteğini toplayıp kaçan Mecnunları gördüm ben.

Aşkı zevkten ibaret zannedip, yatak yatak gezen adamlar gördüm ben.

Aşkı, sevgiyi ve sevdayı uçkurdan ibaret zanneden şeytanlar gördüm ben!

​Gururu aşktan büyük gördüler; kibri, menfaati ve egoyu seçtiler.

Sevenin kanını damla damla içtiler, vicdanı bozuk iblisler...

Paraya, pula aldandılar; her şey satın alınabilir sandılar.

Seveni mazlum sanıp kırdılar üstadım, kırdılar...

​Böyledir işte yeni dönemin sevdaları; harcadılar adam gibi adamları.

Şöhrete ve lükse dayalı sevdaları, üzdüler melek gibi Leyla'ları.

Önce umut verip bağladılar, sonra binbir yerinden dağladılar.

Bir şey yapmamış gibi yalandan ağladılar; "Aşktan, sevgiden ne anlarsın?" deyip suçladılar.

Meyve veren ağaç misali taşlandık,

Çok ağır yük bu dönemde adamlık.

Yıkılabilir bir duvara yaslandık,

Bir hiç uğruna harcandık.

​Kurşundan ağır sözler işittik,

Sözde sevilen kardeştik.

Biz hakkımızdan vazgeçtik;

"Eyvallah," deyip Allah'a havale ettik.