Bu aşk diyorum,
zamanı yenmese bile
ona meydan okur.
Bedenlerimiz sessiz
ama birbirine doğru eğiliyor.
Örtük, utanmadan,
düşüncenin sıcaklığıyla.
Aşk
Aşk ve düşünce
el ele yürüyor bu şehirde.
Biri kalbi tutuyor,
öteki onu ayakta tutuyor.
Ve anlıyorum:
Umut,
en çok kışta görünür.
Çünkü soğuğa rağmen
hala düşmeye razıdır gökten.
Aşk
Kar yağmaya devam ediyor.
Her tanesi bir umut gibi:
küçük,
ama ısrarcı.
Aşk
Sen geliyorsun.
Mantık cümlelerini yarım bırakıyor,
etik kitapları sayfa kapatıyor,
akıl geri çekiliyor
çünkü kalp ilk kez
itirazsız haklı.
Aşk
Aşk,
ne yalnızca tutku
ne yalnızca düşünce:
İkisi arasında
umutla yürüyen
en ciddi çılgınlık.
Aşk
Gözlerin,
tarihin yapamadığını yapıyor:
beni şimdiye bağlıyor.
Gelecek korkutmuyor artık,
çünkü sen
zamanın içinden geçerken
bana bakıyorsun.
Aşk
Karanlıkla öğrendim seni,
ışığın aceleci olmadığı bir yerden.
Dünya ağır bir düşünceydi o gün,
ve sen—
ona katlanma biçimimdin.
Aşk
Ben seni severken
nihilizmi terk etmedim,
onu ikna ettim.
“Bak,” dedim,
“her şey anlamsız olabilir
ama bu dokunuş
itirazdır.”
Aşk
Aşk ve düşünce
el ele yürüyor bu şehirde.
Biri kalbi tutuyor,
öteki onu ayakta tutuyor.
Ve anlıyorum:
Umut,
en çok kışta görünür.
Çünkü soğuğa rağmen
hala düşmeye razıdır gökten.
Aşk
Kar yağmaya devam ediyor.
Her tanesi bir umut gibi:
küçük,
ama ısrarcı.
Aşk
Aşk Aşkın Şehri Ordu
Kayıt Tarihi : 3.1.2026 16:37:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!