Aşk Şiirleri Hit 8

Kıştı.
Ve kış, yalnızca soğuk değildi—
düşüncenin en dürüst mevsimiydi.
İnsan, neden en çok üşürken inanır kendine?
Aşk

Seni sevmek yükselişti:
aklın bittiği yerde başlayan
cesur bir evet.
Mantığım geri çekildi,
ama kalbim sorumluluk aldı.
Aşk

Gözlerin fısıldıyordu içime:
“Arzu acıdır.”
Haklıydın
ama farklı bir durum vardı:
Bazı acılar,
insanı genişletir.
Sen, o genişliğin adını taşıyordun.
Aşk

Sevdim seni,
acele etmeden,
ama vazgeçmeyi de öğrenmeden.
Zaman donmuştu sokaklarda,
ama varlığın öğreti gibi
beni diri tutuyordu.
Aşk

Bir cehaletle
bildiğimi sandığım her şeyi
geçmişte bıraktım.
Çünkü seni tanımak,
yeniden sormaktı hayatı:
“İyi nedir?”
“Doğru kime göre?”
Ve neden kalp,
bunca soruya rağmen
ısrarla evet der?
Aşk

Aklıma gelir de
gülümserim uzaktan,
zamanın göreceli olmasına:
Yanımdayken kış kısalıyor,
yokluğunda bir ömür sürüyordu.
Aşk

Yüksek sesle söylüyorum şimdi:
Aşk, yalnızca iki kalp değildir;
aşk, insanlığın
birbirine tutunma biçimidir.
Yıkıntılar arasından geçen
bir umut trenidir.
Aşk

Kar yağıyor.
Ama bu bir son değil.
Bu, beyaz bir başlangıç.
Çünkü seni sevmek,
dünyanın bütün ağırlığına rağmen
insanın hâlâ
iyi kalabileceğine inanmaktır.
Sonunda şunu öğrendim:
Bazı hakikatler
yalnızca sevilerek anlaşılır.
Aşk

Aşk burada başlar:
yüksek sesle değil,
düşüncenin alçakgönüllü sıcaklığıyla.
Kış, şehri temizler;
sessizlik, bedeni
ve biz,
birbirimizi anlamanın en sade yolunu buluruz.
Aşk