Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Sabahın erinde şebnem gibisin,
Şefkatinle sanki annem gibisin,
Sıcacık sevginle sinem gibisin,
Bu can seni solur aşk sarmaşığım.
Güzel dörtlüklerdi, sevilen her şeyi oluverir insanın, yokluğunda kanar yüreği...
Kutlarım saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta