Ne zamandı söyle yaktın tüm anılarını
Yakıp da yok ettiğin yaşanmışlıklarını
Söndüğünde içinde yanan o harlı ateş
Külledi duygular, kayboldu sıcacık heves
Sonsuz değildir, hayat da, aşk da bitebilir
Dünya hep döner de gönül sevdayla devinir
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Denizden yükselen su damla damla inen yağmur.
Sevgimizi korumak için sözcükler.
İşte böyle tükendi insan insanda.
İki yürekli yana yürür yalnızlık.
Görünmez ayaklarla gönlü sevgili olanlar yürüyor dalgalardan.
Değiştiremez insan dünyayı.
Sadece sevgiyi yok eder, edepsizliğiyle.
Gel kusursuzca kendine, aşkı bu dünyaya tapan anlamaz.
İstediği gibi iniyor kar taneleri.
Nasiplendik elhamdülillah.
Aşkınız daim olsun.
Yüreğinize sağlık.
Allaha emanet olun.
Selam ve dualarımla.
Hoşça bakınız zatınıza.
Güzel yorumunuz için çok teşekkür ederim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta