Aşk Sana Benzer Şiiri - Gece Gözlü

​Aşk Sana Benzer

​Gözlerinde başladı içimdeki bu yangın,
Düştüm fırtınana; ne çare, ne de sığınak aradım.
Her adımla biraz daha kayboldum sende,
Gördüğüm en güzel rüya, dokunduğum en yarım…

​Gök gürlese adın düşer avuçlarıma,
Karanlığı deviren o mucizevi ışık gibisin.
Nereye baksam, neye dokunsam sensin;
ruhuma değen o sonsuz aşk sana benzer.

​Susarsam anla, konuşursam sadece sen…
Bir ömrü bir ana sığdıran o vurgun,
Gidersem kaybolurum, kalırsam sen olurum;
Bütün yollarım, bütün yarınlarım sana çıkar.
​Sessizliğin bile bir tutku, bir uğultu içimde,
Kaçsam, fırtınan çeker beni yine kendi içine.

Zaman durur, aksa da dünya umurumda değil;
Bir tek sen varsın zamanın tam kalbinde.
​Geceye mühürlenmiş gibi dudaklarımız,
Bırak aksın ne varsa kederden ve dünden kalan.
Ben seninle tamamlandım, seninle yeniden doğdum;
Senden başkası hikâye, senden başkası yalan.

​Ellerini uzat, dokun ruhumun en derin yerine,
Bırak savrulalım bu adsız masalın izinde.
Adını fısıldar nefesim her karanlıkta;
bende yanan bu ateş, bu yangın sana benzer.

​ şimdi kapat gözlerini, dinle içimdeki seni;
Ben seninle yitirdim bendeki bütün mühürleri.
Kader diye yazılan ne varsa alnıma,
Kabullenilmiş en güzel mukadderat gibi...

​Artık ne geçmişin gölgesi var, ne geleceğin korkusu,
Son sözüm, son nefesim, ömrümün en derin tutkusu:
Ben sende tamamlandım, sende buldum kendimi;
Bak mühürlenmiş bu ruh, bu son söz sana benzer.