Seni hiç bu kadar erken saatte görmemiştim.
En azından
Yanımda olmadığın zamanlarda.
Çiğ damlaları yağmur olmuştu arabaların camlarında.
Bense içimde sana sınırsız bi özlem.
Seni görme hasreti
Yaprakları dökülmüş bi gül gibi.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta