Aşk sanki alev gibi yanan, kızgın bir çöldür.
Ben o kızgın çölde yanan, bir mazlum zavallı.
Aşk belki de, suyu olmayan kurak bir göldür.
Ben ise sevgiye muhtaç bir garip sevdalı.
Aşk belki de, karanlıklarda yanan bir mumdur.
Bu mum kalplerde yandıkça bedeni eritir.
Öyle sevdalar vardır, biter baslar;
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten
Devamını Oku
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta