Seni düşündüm bugün,
bir ağacın rüzgârla konuşması gibi sessizce.
Dünya kalabalıktı,
insanlar aceleyle geçiyordu birbirinin içinden;
ben yalnızca
senin adını taşıyan bir boşlukta yürüdüm.
Ama umutsuz değilim.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta