aşk kazası bu kırılacak elbet bedenler,
prangalara vursanda düşleri,
yalnızlığı sebeb sanıp çekip gideler,
zincirlere vuruyor gülüşleri.
gözlerdeki ışık sönünce sanmaki dünya kararacak,
seni beni hor gören,dikeni çok arayacak.
buz kesmiş bedeninde donan bir damla sudan,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta