Her yoklukta,
Kendi varlığımı zenginleştirmek için arıyorum seni.
Yokluğundan besleniyorum.
Her hatrımdan uzak oluşunda, yanıyor içim.
Anılarım körüklüyor, içimde sönmekte olan koru.
Neden, nasıl diye sormaksızın,
Kayboluyorum zaman denen riyakâr mevhumdan.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta