Ey, damlası denizi sarhoş eden deli aşk!
Girme kör bedenimle ruhumun arasına.
Ölmek, biricik yolsa O'na kavuşmak için,
Lokman niye didinmiş ölümün çaresine?!
Ben eksiğim, O tamam; beni O'ndan koparma.
Herşeyde Leyla gören Mecnun'luk derdi sarma.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta