Aşk-ı Hanem Şiiri - Mevlüt Bektaş

Dünya katresinde, zerreyim.
Badesinde gezer oldu sarhoşluklar.
Semada semazen olmuş yıldızlar.
İlahi ışığı uyandırdı aşk, agah oldum.

Aşk yerinde ağırdır bilenler bilir.
Bakma sen dilin söylediklerine.
Berk-i sebz kurudu, yokluğunda.
Eşikleri aşındırdı sonsuzluklar.

Zahiri dünya can buldu sende.
Kalanda makbuldür, gidende.
Çilehanesinde gül kokar.
Her vakit soluklar.
Vuslata yürürken aşıklar.

Seyyahım alemde.
Durdum, sen benim dünya çilehanem.
Bakma sönmüş gibi göründüğüme.
İçimde alev almış Aşk-ı hanem.