Aşk, Yarayı Tanıyan Hekimdir
Bir yarayla geldim kapıya,
Adını bilmediğim bir sızıyla.
“Geçmez” dediler,
“Zaman ister.”
Oysa aşk baktı ve dedi ki:
“Bu yara senin öğretmenin.”
Aşk geldi,
Önce canımı yaktı sanıldı,
Meğer içimdeki pası kazıyormuş.
Kırdı, dağıttı, savurdu
Ama her kırık yerden
Daha geniş bir kalp çıkardı.
Bir ses fısıldadı karanlıkta:
“Acıdan kaçma,
Orada gizli bir kapı var.”
Ben kapıyı acıyla açtım,
İçeride merhamet oturuyordu.
Aşk,
İki kişi arasında sanılır;
Hâlbuki o,
İnsanın kendine dönmesidir.
Sevgili bir aynadır,
Kırılırsa suretin kalır.
Bir gün sordum:
“Bu kadar yanmak niye?”
Cevap geldi:
“Altın ateşten geçmeden
Saflığını öğrenmez.”
Aşk iyileştirir
Çünkü seni olduğun yere götürür.
Eksik sandığın yanlarını
Rahmetle tamamlar.
Yara kapanmaz belki,
Ama artık kanamaz.
Sevdiğini kaybettiğini sanırsın,
Oysa kendini bulursun.
Bir el tutmaz belki elini,
Ama bir hakikat tutar kalbini.
Ve anlarsın:
Aşk,
Seni mutlu etmek için değil,
Seni hakiki kılmak için gelmiştir
Kayıt Tarihi : 17.1.2026 13:30:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!