Bir sözcük yükleniyor omuzlarıma…
Adım adım, biçare taşıyorum.
Dervişlik âleminde bir nefes bulmaya
Hamal olmakla başlıyorum.
Ne bir yol var önümde, ne bir seyyah…
Külü yok, dumanı yok; yalnız yanıyorum.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta