Divane Âşığın Defterinden...
Sabret garip pervane yol uzun ince
çilegâhta yoğrulur aşk, pişer derince
dünya bir han imiş, bizler yolcuyuz
körpe bir fidan gibi toprağa erince
divaneler misali şem'ine yandım
bir damla meyle ummana daldım
ne ben kaldım artık ne de benliğim
O'nun gölgesinde benlikten geçtim
zamanla nefes susar, devran durur
Aşkın sırrı gönüllerde devâ nûr olur
ne çit çubuk kalır ne şan ne şöhret
Hakk'ın rahmetiyle cânâna kavuşur
[Ya Hak, Ya Mevla, Ya Allah,Hû Hu!
Yârden gelen nefes, cana can sunar
toprağın iniltisinden gök göğün tuğu
enson menzil Hakk'tır, ermesi bir sırdır...]
Kayıt Tarihi : 1.11.2026 01:07:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!