Ekseri vurkaçlarla gelir yürek delici bakışlar,yerle bir eder, en müstahkem surları bile.
Sen, başlamadan kaybettiğin bir oyunun ortasında defansçılık oynamayla meşgulken o, talana çoktan başlamış, bütün şiirlerini yağmalamış ve ganimete doymuş olarak hazırlanır yeni kalelerin fethine.
Müstemleke bir gönlün maliki olduğunu anladığında müstevlinin albenili karanlığı, esaretinin zindanında çoktan duvar deseni olmuştur.
Bir avuç mavisi kalmamış gökleredir artık, bildiğin bütün makamlar, dinlediğin bütün ezgiler...
Adını bilmem amma göz kamaştıran bir kuzgun karasıdır, ışığı.
Aşk diyorlar, vesselam...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta