Ne kadar çok bekledim ay düşmeyen gecede,
Sokak lambaları dost hıçkırdım her hecede,
Kayıplara karıştın, çözülmez bilmece de,
Gel aşkım yanıma da, yine bak mahmurunla!
Atla gel, dalda çiçek solmadan suyunu ver;
Atla gel, özleminden kuruyan kuyunu ver;
Atla gel, aşığım dediğin yar huyunu ver;
Gel aşkım, kurak kaldım, ıslat yağmurunla.
Göğsümde köz saklıdır, nefesi yalnız sende;
Son buldurur dediğim hevesi yalnız sende;
Aradığım aşkın tek cilvesi yalnız sende;
Gel aşkım, gel konuşalım, içip ıhlamurla…
Atla gel, dalda çiçek solmadan suyunu ver;
Atla gel, özleminden kuruyan kuyunu ver;
Atla gel, aşığım dediğim yar huyunu ver;
Gel aşkım, kurak kaldım, ıslat yağmurunla.
Unutmadım gözümde hep büyüyen yüzünü;
Çarşı pazar savurdu sevdamızın sözünü;
Yola çıksam bilirdim kapımdaki izini;
Gel aşkım, bana dön, özündeki hamurunla…
Atla gel, dalda çiçek solmadan suyunu ver;
Atla gel, özleminden kuruyan kuyunu ver;
Atla gel, aşığım dediğin yar huyunu ver;
Gel aşkım, kurak kaldım, ıslat yağmurunla.
Safet Kuramaz
Kayıt Tarihi : 5.3.2026 15:45:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!