Posta treni gibi yol aldım; o gar, şu gar
Kalpten kalbe daldım; bir o, bir şu, bir de sen yar
Aşk denen yolcuyla kaldım; son istasyon da var
İndiğin yerden aldım; acısıyla yadigâr
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




tebrikler dost kaleme
Aşk yolcusu her dem hüzün yüklüdür aslında.Kutluyorum Yücel kardeşimi.Şükrü Topallar
tebrik ediyorum sevgi ve saygılar.
TEBRİKLER YÜCEL BEY. ALDIĞINIZ YADİGAR DAİMA SANCI VERECEKTİR.
Yaşamı,sancılarıyla birlikte şiirine dahil eden Sayın TERKANLIOĞLU'nu kutluyorum.
Erdemle.
aşk denen yolcunun durağı olmazki gönül dostu arkadaşım kalemine sağlık...
yani dolana dolana yol kalmamış aşk adına güzel günler diliyorum.
HER ZAMAN Kİ GİBİŞ DERS VERİCİSİN. SEN SAĞOL.
Bu şiir ile ilgili 8 tane yorum bulunmakta