Deli Desinler Deliyim Şiiri - Şafak Bayrak

Ben kimseye karışmadım,
Kimsenin yoluna taş koymadım.
Ne servetin peşinden koştum,
Ne alkışların gölgesinde yaşadım.

Bir ağacın altında saatlerce oturdum,
Bir bulutun geçişini seyrettim.
Dünyanın hesabını tutmadım,
Kalbimin hesabını çoğu zaman unuttum.

Kimseyi kıskanmadım ben,
Kimsenin ekmeğinde gözüm olmadı.
Ne bir dostun sırrını taşıdım dillere,
Ne bir düşmanın ayıbını anlattım.

Yalnızlığı seçtim çoğu zaman
Çünkü yalnızlık yalan söylemez
Kendi kendime konuştum gecelerde,
Kendi sözlerime gülüp geçtim.

Kendi içimde fırtınalar kopardım,
Kendi içimde limanlar kurdum.
Bir gün kendime küstüysem eğer
Ertesi gün kendimi affettim.

Aşkı herkesten fazla sevmekti.
Bir çift gözü ömür saymak,
Bir tebessümü cennet bilmekti.
İnsanlar tuhafmış meğer geç anladım

Sessizliğimi korkaklık sandılar,
Yalnızlığımı çaresizlik.güçsüzlük
Kimseye karışmayışımı güçsüzlük
Kalbimin inceliğini eksiklik.
Konuşmadım diye susturulmuş dediler,

Bir köşede kendi halimde yaşadım,
Beni bin türlü dile doladılar.
Kıskanmadığım halde kıskanç dediler,
Peşlerinde olmadığım halde düşman.

Hiç açmadığım kapıları yüzüme kapattılar,
Hiç sormadığım hesapları sordular
Aşkımı, yaşantımı bile küçümsediler
Ateşime uzaktan hüküm verdiler.

Ben geceleri yıldızlarla konuşurken,
Bir ismin üstüne şiirler kuruyordum.
Onlar insanların kusurlarını sayarken,
Ben bir çift gözün hasretini çekiyordum.

Onlar gösterişin peşinde koşarken,
Ben bir yüreğin izini sürüyordum.
Onlar kalabalıklarda kaybolurken,
Ben aşkın içinde kendimi arıyordum.

Şimdi yine yalnızım belki,
Ama kalbim hâlâ tertemiz.
Çünkü ben insanları değil,
Sevmeyi öğrendim önce.

Bırakın konuşsunlar ardımdan,
Bırakın ne derlerse desinler.
Ben yine kendi kendime gülerim,
Yine kendi kendime dertlenirim.
O deli desinler, bu bir lutuf deliyim.