Aşk Dedikleri

AŞK DEDİKLERİ
​Aşk nedir diyerek düştüm yollara,
Her yüz bir dert imiş, her söz bir yara.
Bir çocuğa sordum güle oynaya:
“Ben bilmem,” dedi bak, “oyun mu ola?”
​❀༻
​Masum bakışları değmemiş kora,
Sevda uğramamış daha o yana.
“Belki büyüyünce öğrenirim ha,”
Deyip gülüverdi, baktı arkama…
​❀༻
​Bir yaşlıyı gördüm çökmüş banklara,
Yıllar yüklenmiş bak ince omzuna.
İç çekti usulca, baktı uzağa,
Bir ömür sığdırdı tek bir ahına…
​❀༻
​Yanına vardım da sordum ağırdan:
“Sevda da geçti mi bu yorgun candan?”
Gözleri doldu da dedi usulca:
“Aşkı çözdüm sandım, yandım kahrımdan…”
​❀༻
​Bir taksici buldum durdum yanında,
“Aşk yolu var mıdır,” dedim, “haritada?”
Bastı külünü de üfledi cama:
“O yol geçmez kızım, haritalardan…”
​❀༻
​“Ne navigasyon bilir, ne izi kalır,
O yola girenler aklını alır.
Aşk dediğin ustam, bir çıkmaz sokak;
Freni patlar da enkazı kalır…”
​❀༻
​Bir sarhoşa sordum meyhane yanı,
Kadehe gömmüştü kalan sol yanı.
Çekti son yudumu, baktı yüzüme:
“Unutmak istedim yanan bu canı…”
​❀༻
​“Demlendikçe büyür içteki yara,
Bu meret derman hiç olmaz o hara.
Aşk dediğin öyle kederli yol ki,
Söndürür çıranı, gömer efkâra…”
​❀༻
​Gece devriyesine sordum durarak:
“Aşk dediğin söylen hangi bir sokak?”
Tutanak kalemi düştü elinden:
“O öyle bir suç ki, aranır kaçak…”
​❀༻
​“Kırmızı bültenle ararsın boşa,
Kanunlar sökmez o kaçak sarhoşa.
Aşka kelepçe vurulmaz be usta,
Tetikçidir vurur, basar gözyaşa…”
​❀༻
​Bir mahkûma vardım avlu içinde,
Ömrünü tüketmiş bir dert içinde.
Ranzaya kazıdığı ismi gösterdi:
“Yatarım,” dedi bak, “harın içinde…”
​❀༻
​“Hâkim kalem kırdı, verdi cezayı,
Ben o gözlerde gördüm belayı.
Aşk dediğin usta, o gizli mermi,
Sessizce vurur da yıkar dünyayı…”
​❀༻
​Beni de aldılar beyaz duvarlara,
Sessiz kapılar kapandı ardıma.
Dediler: “Aklın hiç yetmez ki buna,
Kalbini kaybeden garibe sor da…”
​❀༻
​Bir deliye sordum tellerin ardı,
Kendiyle konuşur, garip bir vardı.
Kahkaha fırlattı, güldü acıyla:
“Aşkın reçetesi yokmuş tıbbında…”
​❀༻
​“Bir güzele yandım, aklım firarda,
Bıraktım aklı da kaldım bu darda.
Aşk dediğin ustam, bir tatlı cinnet;
Beden burda mahpûs, ruhum firarda…”
​❀༻
​Bir dervişe sordum postun üstünde,
Dünya zerre kadar değil gözünde.
Tesbihi döndürdü, dedi usulca:
“Aramak beyhude kulun sözünde…”
​❀༻
​“Kimi kadeh sanır, kimi bir zindan,
Oysa bir kıvılcım kalbe Hak’tan yan.
Aşk dediğin usta, benlikten geçip,
Yana yana varıp Yâr’da kalasın…”
​❀༻
​Geceler çöktü bak, aklım daraldı,
Kul kul gezdim amma cevapsız kaldı.
Avucumu açtım yüce Divan’a:
“Sen aşkı vermesen, kul neyi anlardı?”
​❀༻
​Beşere düşürdün o kor parçanı,
Kulla talim ettin yanan bu canı.
Meğer fani aşklar bir bahaneymiş;
Sende buldum usta, asıl Sultan’ı…
​.
​Gül Hatun