imtihanımız kaderle mi
yoksa birbirimizle mi bilemedim...
cebimde çiçek tohumları var
aşk yetmezliğinden ölürsem bir akşamüstü
ve İstanbul'da son çanlarda çaldığında
benimle
toprağa karışsın diye
nasıldı o şiir?
*oysa herkes öldürür sevdiğini
kulak verin bu dediklerime"
peki ya sonra ne olacak?
aklımızda kalamayacak mı?
gözlerimiz
yalın siluetlerimiz
titreyen hislerimiz
ayn aynı kurduğumuz hayallerimiz
ve kadere karşı şuursuz mücadele etme fikrimiz...
ya da "çok sevmişçesine süsü’’ verdiğimiz aşk
cinayetlerimiz…
çaresizliği çok baskın olsa da sarhoşluğun
cini fedakar, toniği hallice
ve acımızı biraz daha azaltsın diye
biraz limon ile kafayı bulsak...
güneşi bir daha hiç doğamayacak kadar
batırma fikri ile Moda'da ve birlikte
cazip değil mi sence de?
ve sonra sevişsek bir kuytuda...
aklımız stabil
kalbimizin ritmi hala hızlıyken
ve sonra birdenbire vaz mı geçsek artık
faili sen, ben kokan
aşk cinayetlerimizden...
Kayıt Tarihi : 2.07.2026 22:54:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!